EZOTERYZM

CHiromancja



 
pl

Chiromancja - Znaczenie ręki

Znaczenie ręki

Wszystko w życiu człowieka dzieje się z udziałem rąk i pozostawia na nich piętno. To właśnie one, obok sterującego wszystkim mózgu, czynią człowieka człowiekiem. I nie ma na świecie dwóch identycznych rąk. Ten fakt tłumaczy szczególne znaczenie, jakie przypisywało się ręce już w najdawniejszych czasach historii ludzkości. Znaczenie, które wykraczało poza funkcję narzędzia chwytnego oraz narządu zmysłu, o czym świadczą liczne odciski rąk na ścianach jaskiń, jakie można znaleźć na wszystkich kontynentach.

Doszukiwano się na ręce znaków sił magicznych i próbowano za jej pośrednictwem zgłębić tajemnice życia. I w ten sposób bardzo szybko stała się punktem wyjścia analizy losu i charakteru, wyrazicielem osobowości. Znaczenie przypisywane ręce do dziś wyrażane jest w gestach towarzyszących powitaniu, modlitwie, przysiędze. Dotknięcie ręki może też uzdrawiać.

Rzeczywiście, dłoń odegrała rolę kluczową w plemiennym i indywidualnym rozwoju człowieka. Jej ścisły związek ze sferą duchową uwidacznia się także w języku. Wiele wyrazów - np. „ująć", „pojmować", „uchwycić", wywodzi się od prostych czynności związanych z rękami. Dla człowieka - nie tylko dla dziecka - jest niesłychanie ważne, aby dotknąć rzeczy, które napotyka. Umożliwia mu to zrozumienie ich struktury i charakteru. Dzieci najpierw poznają świat za pośrednictwem rąk. Dopiero później, gdy już czegoś dotkną, są zdolne do abstrakcyjnej nauki na bazie zebranych doświadczeń.

Jednak nie tylko sfera myślenia opisywana jest za pomocą wyrazów wywodzących się z pola znaczeniowego słowa „ręka". Dotyczy to także uczuć: można być „poruszonym" jakimś wydarzeniem lub „ujętym" czyjąś postawą. Wielostronność znaczenia ręki objawia się także tym, że od wieków używa się jej do obliczania i odmierzania. Stąd właśnie wzięły się potoczne zwroty: „na szerokość dłoni", „długi na palec", „od ręki"

Nie na darmo Kant określił rękę mianem zewnętrznego mózgu. W rzeczywistości jest ona niezwykle istotna do doskonalenia funkcji mózgu. Za pośrednictwem rąk człowiek wchodzi w bezpośredni kontakt ze środowiskiem i pojmuje rzeczy, które chce kształtować zgodnie ze swą wolą. Rozum otrzymuje stale nowe informacje, które spożytkowuje celem dalszego doskonalenia czynności rąk. Jeśli więc wielostronność i sprawność rąk wynika w dużym stopniu ze współpracy sfery intelektualnej i duchowej, to ćwiczenie lub zaniedbywanie ich może mieć pozytywny lub negatywny wpływ na rozwój wewnętrzny człowieka.

Doświadczenia potwierdzają, że sprawność manualna zawsze idzie w parze z umysłową, a ociężałość zewnętrzna najczęściej odpowiada wewnętrznej. Ta tak znacząca jedność funkcyjna mózgu i ręki spowodowała, że wraz z postępem ewolucji, pola kory mózgowej przyporządkowane dłoni i palcom rozwinęły się o wiele lepiej niż te które odpowiadają innym organom. I tak pola dłoni w mózgu ludzkim są prawie dziesięciokrotnie większe niż pola stóp. Przy tym kciukowi przyporządkowana jest taka sama ich część jak pozostałym czterem palcom razem wziętym. Niezależność ludzkiego kciuka wynika więc nie tylko z jego wyjątkowej wielkości i sprawności, lecz także z wielkości i zróżnicowania przyporządkowanego mu pola mózgowego.

Dopiero pola dłoni w obrębie kory mózgowej - tzw. „dłoń mózgowa" - które w stosunku do wielkości całego mózgu człowieka są niezwykle obszerne, czynią z relatywnie niewielkiej na tle reszty ciała dłoni autentyczną „prawą rękę" homo sapiens. Z jej pomocą brnie przez życie, pokonując trudności, jakie stwarzają warunki zewnętrzne. Te z kolei wymuszają stałe ćwiczenie rąk i doskonalenie zdolności myślenia. Potencjał możliwości ruchowych rąk, odpowiada swobodzie myśli i działania. Dzięki dialektycznemu stosunkowi do rzeczy, stałej współgrze odczuć i doznań z jednej strony oraz reakcji i działań z drugiej, stały się one symbolem ludzkiego bytu.

Do dziś nie udało się jednoznacznie wyjaśnić, w jaki sposób powstają linie na dłoni. Pewne jest, że nie wiążą się z ruchem i że odzwierciedlają procesy zachodzące w centralnym systemie nerwowym. Istnieje hipoteza głosząca, że znaki na dłoni są śladami reakcji zachodzących w mózgu i że nerwy rąk oddziałują na podskórną tkankę dłoni ciągłymi wibracjami, kształtując w ten sposób jej strukturę. Zmiany rysunku (zarówno na skutek długotrwałych wpływów, jak i powstające nagle) następują zawsze w związku z dramatycznymi lub szczęśliwymi wydarzeniami w życiu człowieka. Ta zmienność obrazu dłoni jest szczególnie przekonującym dowodem na związek z charakterem. Na ręce każdego człowieka widnieją przeciętnie trzy lub cztery linie główne, które zmieniają się mniej lub bardziej w swym wyrazie intensywności, długości, bądź przebiegu. Brak kilku lini związany jest zazwyczaj z jakimiś zaburzeniami. O ile zmiany linii głównych są szczególnie ważne i zachodzą bardzo wolno, to zmiany linii ubocznych (drugorzędnych) są znacznie częstsze i szybsze.

Artykuły:

Analiza dłoni

Jeżeli podstawowe cechy dłoni lewej i prawej różnią się od siebie znacznie, należy obie ręce przeanalizować osobno. Lewa zdradzi wrodzone zdolności i możliwości. Na prawej widać, jak dana osoba potrafiła je wykorzystać i zrealizować. Tak więc na lewej ręce widnieje pasywna strona osobowości, a na prawej aktywna. Szczególnie wtedy, gdy obie dłonie są bardzo różne, ich porównanie może dać wiele do myślenia. Czy wszystkie szanse zostały wykorzystane?

Tylko u osoby zdecydowanie leworęcznej, która rzeczywiście wykorzystuje lewą rękę w miejsce prawej, analizuje się odwrotnie: lewą dłoń jako aktywną, prawą jako pasywną. Najogólniej można stwierdzić: jeżeli cechy są wyraźniej zaznaczone na dłoni lewej niż na prawej, oznacza to, że w danej osobie tkwią znacznie większe możliwości niż przypuszcza jej otoczenie. Zapewne nie zrealizowała jeszcze wszystkich, a drzemie w niej wiele nie odkrytych talentów. Jeśli taka osoba ma dużo ponad 30 lat, ma małe szanse na rozwinięcie skrzydeł, gdyż jest zbyt pasywna. Jeżeli natomiast wyraźniejsze są cechy prawej dłoni, jej posiadaczem jest człowiek aktywny i entuzjastycznie nastawiony do życia. Gdy główne znaki na obu dłoniach są prawie identyczne, mamy do czynienia z osobą zrównoważoną i zadowoloną, która jednak nie jest zbyt ambitna.

Nim rozpoczniemy analizę dłoni spójrzmy na nią najpierw i odpowiedzmy na kilka pytań. Jaki kształt ma ręka? Czy jest pagórkowata, gładka czy poprzecinana bruzdami? Czy któraś z części dominuje? Jak uformowane są palce? Czy ich długość jest podobna, czy może któryś odznacza się wyjątkową wielkością? Po tym pierwszym przeglądzie przyjrzyjcie się Państwo liniom. Jaki jest ich przebieg? Jak są uformowane? Czy są wyraźne? Na koniec spojrzyjcie Państwo na wzgórza. Które z nich jest szczególne wyraźne i dominujące? Które są płaskie? A może jakichś brak? Po tym powierzchownym przestudiowaniu dłoni można rozpocząć właściwą jej analizę.

Zdecydujcie Państwo, pod jakim kątem pragniecie zbadać rękę: pod kątem jakiej cechy charakteru, jakiego rodzaju uzdolnień. W każdym teście przedstawiane są cechy, za posiadanie których wpisuje się punkty dodatnie. Są to znaki sygnalizujące odpowiednie cechy charakteru. W drugiej części testu znajdziecie Państwo z kolei cechy, za które wpisuje się punkty ujemne (pod warunkiem, że występują one na ręce). Są to znaki wykluczające daną cechę charakteru. Wyjątkiem są testy określające uzdolnienia: wpisuje się w nich wyłącznie punkty dodatnie. Jeżeli w którymś z testów badamy obie ręce, a uzyskaną różnicę uznajemy za uzasadnioną, należy wpisać wynik zarówno ręki prawej, jak i lewej.

Robiąc testy należy bardzo dokładnie sprawdzać, czy wymienione w nich linie, wzgórza i znaki są na testowanej dłoni, czy też nie. Rejestrować należy tylko te znaki, które można jednoznacznie rozpoznać.

Po sprawdzeniu wszystkich cech występujących w danym teście zlicza się punkty dodatnie i ujemne - każde osobno. Następnie od dadatnich odejmuje się ujemne. Uzyskana w ten sposób liczba jest wynikiem testu. Może ona być dodatnia lub ujemna (wyjątkiem są testy badające uzdolnienia, w których wynik końcowy może być tylko dodatni). A oto przykłady: zanotowaliście Państwo w jednym z testów trzy punkty dodatnie i dziesięć ujemnych. Wynikiem końcowym jest więc minus siedem: +3 - 10 = -7. A badając inną cechę uzyskaliście Państwo dwanaście punktów dodatnich i cztery ujemne. Po odjęciu zostanie +8: +12 - 4 = +8. Jeżeli wyniki uzyskane na podstawie analizy prawej ręki będą się bardzo różnić od wyników ręki lewej, sytuację taką należy zinterpretować zgodnie ze wskazówkami zawartymi na początku.





Tagi:     magia nauka kształt ludzie






Reklama:

Komputery Sprzęt, programy, technologie, serwisy, rozrywka, download, artykuły Biznes Informacje, finanse osobiste, rynek walutowy, giełda, komunikaty ze spółek, firma Firma Rynek, gospodarka, prawo, biznes, rynek, firma, finanse, informacje, stawki, wskaźniki Finanse Informacje, rynek, gospodarka, firma, inwestycje, giełda, komunikaty, biznes, rynek
Konto
Forex
Katalog